संस्कृत-शब्दकोशः

मुखोल्का मुख्यकरणिक

मुख्य

मुख्यः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मुख - "यः" (५-३-०१३)
व्युत्पत्ति− मुखमिव
विस्तार− "मुख्यः स्यात् प्रथमः कल्पः" - अम०

अर्थ−
नेता/बाटो देखाउने व्यक्ति ।


मुख्य (विशेषण)


अर्थ−
१. मुखसम्बन्धी,
२. प्रधान/सबैभन्दा ठुलो वा विशेष किसिमको,
३. आफ्नो वर्ग, समूह, विभाग आदिमध्ये सबैभन्दा आफ्नो ठुलो वा महत्त्व पाएको ।



Correction: