संस्कृत-शब्दकोशः

मुचुटी मुच्लृ

मुच्

मुच कल्कने (पाठान्तर)


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- मोचते

अर्थ−
१. बोल्नु, भन्नु,
२. पिस्नु, कुट्नु,
३. ठग्नु, फसाउनु,
४. दुराचारी हुनु,
५. गर्व गर्नु ।
प्र-
१. अतिदान गर्नु, धेरै दिनु,
२. समर्पण गर्नु, दिनु ।

कृदन्तरूपमाला


मुच प्रमोचनमोदनयोः


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मोचयति–ते

अर्थ−
१. छोड्नु,
२. द्रव्यादि दिनु, प्रसन्न हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुच प्रमोचने” 2 3 अत्र प्रमोचनम् = शरादीनां सन्धानरूपं कायिकं कर्मेति क्षीरतरङ्गिण्यां ‘मोचयति शरान्’ इत्युदाहरणदानेन ज्ञायते।
  • मा।
  • धा।
  • वृत्तौ तु ‘ऋणं निर्मोचयति प्रतिददातीत्यर्थः।’ इत्युदाहृतत्वात् मानसिकव्यापारविशेष इति प्रतीयते।
  • उभयथाऽपि सकर्मकत्वं ज्ञेयम्। ‘--मोदने च’ इति माधवधातुवृत्ति-सिद्धान्तकौमुद्यादिषु पाठः।
  • ‘कल्कने मुञ्चते मुञ्चेर्मोक्षे मुञ्चति मुञ्चते।
  • प्रमोचने चुरादेर्णौ मोचयत्येष न त्वॢदित्।।’ 4 इति देवः।
  • मोचकः-चिका, मुमोचयिषकः-षिका;
  • मोचयिता-त्री, मुमोचयिषिता-त्री;
  • इत्यादिकानि समस्तान्यपि रूपाणि चौरादिकच्योसयतिवत् 5 ज्ञेयानि।
  • 6

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२७३)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१७४४। अक। सेट्। उभ।)
  • ↑ [अ]
  • ↑ (श्लो। ४७)
  • ↑ (५६०)
  • ↑ [पृष्ठम्१०३३+ २८]


मुच्लृ मोचने(मोक्षणे)


गणः- तुदादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मुञ्चति–ते

अर्थ−
१. मुक्त गर्नु, छोड्नु,
२. त्याग्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुचॢ मोक्षणे” 2 मुचादिः।
  • ‘कल्कने मुञ्चते मुञ्चेः, मोक्षे मुञ्चति मुञ्चते।
  • प्रमोचने चुरादेर्णौ मोचयत्येष न त्वॢदित्।।’ 3 इति देवः।
  • मोचकः-चिका, मोचकः-चिका, 4 मुमुक्षकः-मोक्षकः-क्षिका, मोमुचकः-चिका;
  • मोक्ता-मोक्त्री, मोचयिता-त्री, मुमुक्षिता-मोक्षिता-त्री, मोमुचिता-त्री;
  • 5 मुञ्चन्-न्ती, मोचयन्-न्ती, मुमुक्षन्-मोक्षन्-न्ती;
  • -- 6 मोक्ष्यन्-न्ती-ती, मोचयिष्यन्-न्ती-ती, मुमुक्षिष्यन्-मोक्षिष्यन्-न्ती-ती;
  • -- मुञ्चमानः, मोचयमानः, मुमुक्षमाणः-मोक्षमाणः, मोमुच्यमानः;
  • मोक्ष्यमाणः, मोचयिष्यमाणः, मुमुक्षिष्यमाणः-मोक्षिष्यमाणः, मोमुचिष्यमाणः;
  • विमुक्-विमुचौ-विमुचः;
  • -- -- -- मुक्तम्-मुक्तः-मुक्तवान्, 7 चक्रमुक्तः, 8 स्तोकान्मुक्तः-अल्पान्मुक्तः-कृच्छ्रान्मुक्तः, मोचितः, मुमुक्षितः-मोक्षितः, मोमुचितः-तवान्;
  • मुचः, 9 जलमुक्-पयोमुक्, 10 नखमुचानि 11, 12 मुक्तः-मुक्ता, 13 मोचनः, मोचः, 14 मुमुक्षुः-मोक्षुः, मोमोचः;
  • -- मोक्तव्यम्, मोचयितव्यम्, मुमुक्षितव्यम्-मोक्षितव्यम्, मोमुचितव्यम्;
  • मोचनीयम्, मोचनीयम्, मुमुक्षणीयम्-मोक्षणीयम्, मोमुचनीयम्;
  • 15 मोक्यम्-मोच्यम्, मोच्यम्, मुमुक्ष्यम्-मोक्ष्यम्, मोमुच्यम्;
  • ईषन्मोचः-दुर्मोचः-सुमोचः;
  • -- -- -- 16 मुच्यमानः, मोच्यमानः, मुमुक्ष्यमाणः-मोक्ष्यमाणः, मोमुच्यमानः;
  • मोकः-निर्मोकः, मोचः, मुमुक्षः-मोक्षः, मोमुचः;
  • मोक्तुम्, मोचयितुम्, मुमुक्षितुम्-मोक्षितुम्, मोमुचितुम्;
  • मुक्तिः, मोचना, मुमुक्षा-मोक्षा, मोमुचा;
  • मोचनम्, मोचनम्, मुमुक्षणम्-मोक्षणम्, मोमुचनम्;
  • मुक्त्वा, मोचयित्वा, मुमुक्षित्वा-मोक्षित्वा, मोमुचित्वा;
  • विमुच्य, विमोच्य, विमुमुक्ष्य-विमोक्ष्य, विमोमुच्य;
  • मोचम् २, मुक्वा २, मोचम् २, मोचयित्वा २, मुमुक्षम्-मोक्षम् २, मुमुक्षित्वा-मोक्षित्वा २, मोमुचम् २;
  • मोमुचित्वा २;
  • 17 इति इन्प्रत्यये, तस्य कित्त्वेन गुणनिषेधे च रूपमेवम्।
  • न मुञ्चतीति नमुचिः।
  • ‘न भ्राण्नपान्नवेदानासत्यानमुचि--’ 18 इत्यादिना नञः प्रकृतिभावे रूपमेवम्। मुचिः-नमुचिः, 19 इत्यादिना किरच्प्रत्यये रूपमेवम्। मुचिरः, 20 इति ष्ट्रन्प्रत्यये टेरूकारे च रूपमेवम्।
  • मुच्यते तदिति मूत्रम्।
  • मनोरमायां तु मूत्रधातोरेव प्रकृतरूपे सिद्धेऽत्रैवं साधनं स्वरार्थमित्युक्तम्। मूत्रम्।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२७५)
  • ↑ (६-तुदादिः-१४३०। सक। अनि। उभ।)
  • ↑ (श्लो। ४७)
  • ↑ १। सन्नन्ते, ‘हलन्ताच्च’ (१-२-१०) इति सनः कित्त्वे, गुणनिषेधे च रूपमेवं ज्ञेयम्। कर्मकर्तरि, कर्मणोऽविवक्षितत्वे वा मुचिरयमकर्मको भवति। तदानीम्, ‘मुचो- ऽकर्मकस्य गुणो वा’ (७-४-५७) इति सकारादौ सनि परतः गुणे, ‘अत्र लोपो- ऽभ्यासस्य’ (७-४-५८) इत्यभ्यासस्य लोपे च मोक्षकः-क्षिका इत्यादीनि रूपाणि यथायथं सर्वत्र भवन्तीति ज्ञेयम्।
  • ↑ २। शतरि, ‘तुदादिभ्यः--’ (३-१-७७) इति शप्रत्यये ‘शे मुचादीनाम्’ (७-१-५९) इति नुमि च मुञ्चन् इति रूपम्। एवमेव शानजन्तेऽपि मुञ्चान इत्यत्र प्रक्रियोह्या।
  • ↑ [पृष्ठम्१०३४+ ३१]
  • ↑ १। चक्रान्मुक्त इत्यर्थे ‘अपेतापोढमुक्त--’ (२-१-३८) इति पञ्चमीतत्पुरुषसमासः।
  • ↑ २। अत्रापि पञ्चमीतत्पुरुषसमासे सति, ‘सुपो धातुप्रातिपदिकयोः’ (२-४-७१) इति प्राप्तस्य सुब्लुकोऽपवादतया, ‘पञ्चम्याः स्तोकादिभ्यः’ (६-३-२) इति अलुक्। एवमेव अल्पान्मुक्तः इत्यादिष्वपि ज्ञेयम्।
  • ↑ ३। जलं मुञ्चतीत्यर्थे ‘क्विप् च’ (३-२-७६) इति कर्मण्युपपदे क्विप्। कर्मण्यण् अत्र न भवति।
  • ↑ ४। नखानि मुञ्चतीत्यर्थे कर्मण्यणोऽपवादतया, ‘कप्रकरणे--मूलविभुजादिभ्य उपसंख्या- नम्’ (वा। ३-२-५) इति कप्रत्यये कित्त्वात् गुणनिषेधे च रूपमेवम्। मूलविभु- जादिराकृतिगणः। नखमुचानि = मुष्टेर्बहिर्भूतानीत्यर्थः।
  • ↑ (धनूंषि)
  • ↑ ५। ‘क्तिच्क्तौ च संज्ञायाम्’ (३-३-१७४) इति संज्ञायां क्तप्रत्यये रूपमेवम्। मुक्तः = प्रकृतिबन्धादुत्थित इत्यर्थः। मुक्ता इति तु संज्ञायां क्तप्रत्ययान्तात् टापि रूपमिति ज्ञेयम्। मुक्ता = मौक्तिकोत्पत्तिस्थानम्।
  • ↑ ६। चलनार्थकत्वादस्य ‘चलनशब्दार्थाद्--’ (३-२-१४८) इति ताच्छीलिके युचि रूपमेवम्। अकर्मकत्वमपि विवक्षातोऽत्रेति ज्ञेयम्।
  • ↑ आ। ‘वाचंयमान् स्थण्डिलशायिनश्च युयुक्षमाणाननिशं मुमुक्ष्न्।’ भ। का। ३-४१।
  • ↑ ७। निष्ठायामनिट्त्वादस्य, ‘चजोः कु घिण्ण्यतोः’ (७-३-५२) इति ण्यति कुत्वे रूप- मेवम्। एवमेव घञन्तेऽपि कुत्वमिति बोध्यम्। आवश्यकार्थे ण्यत्प्रत्यये तु कुत्वं न। ततः मोच्यम् इत्यपि साधुः। “--‘अमोच्यमश्वं यदि मन्यसे…।’ (रघुवंशे ३-६५) इत्यत्रावश्यके ण्यः। ‘ण्य आवश्यके’ (७-३-६५) इति कुत्व- निषेधः।” इति मा। धा। वृत्तिवचनमिहानुसन्धेयम्।
  • ↑ [पृष्ठम्१०३५+ २९]
  • ↑ १। ‘इगुपधात् कित्’ [द। उ। १-४८]
  • ↑ (६-३-७५)
  • ↑ २। मुच्यन्तेऽनेन दुःखेभ्य इति मुचिरः = मोचकः। ‘इषिमदि--’ [द। उ। ८। २६]
  • ↑ ३। ‘षिविमुच्योष्टेरू च’ [द। उ। ८। ८३]



Correction: