संस्कृत-शब्दकोशः

मुण मुण्ट्

मुण्

मुण प्रतिज्ञाने


गणः- तुदादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मुणति

अर्थ−
१. प्रण गर्नु, वचन दिनु, प्रतिज्ञा गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुण प्रतिज्ञाने” 2 मोणकः-णिका, मोणकः-णिका, मुमोणिषकः-मुमुणिषकः-षिका, मोमुणकः- णिका;
  • मोणिता-त्री, मोणयिता-त्री, मुमोणिषिता-मुमुणिषिता-त्री, मोमुणिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाणि रूपाणि प्रातिस्विकरूपाणि विना तौदादिकपुणतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • शतरि- 4 मुणन् इति।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२८४)
  • ↑ (६-तुदादिः-१३३४। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (१०१७)
  • ↑ आ। ‘ईशस्य पुण्यसुगमस्य वधं मुणन्तो मल्लाश्च यत्र चुकुणुः शुनका इवोच्चैः।’ धा। का। २। ७६।



Correction: