संस्कृत-शब्दकोशः

मुद्गपर्णी मुद्गरक

मुद्गर

मुद्गरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− गॄ (निगरणे) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− मुदो गरः
प्रयोग− "पादपाविद्धपरिधः शिलानिष्पिष्टमुद्गरः"
उल्लेख− रघु० १२-७३

अर्थ−
१. मैरो-मुङ्ग्रो,
२.मुद्गर,
३. डल्लेठो,
४. प्राचीनकालको अस्त्रविशेष,
५. मोगरबेली ।



Correction: