संस्कृत-शब्दकोशः

मुरमर्दन मुरल

मुररिपु

मुररिपुः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− मुरस्य रिपुः
प्रयोग− "जिह्वे कीर्तय केशवं मुररिपुं चेतो भज श्रीधरम्"
उल्लेख− मु० मा०

अर्थ−
कृष्ण ।



Correction: