संस्कृत-शब्दकोशः

मुर्वी मुल

मुर्व्

मुर्वी बन्धने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- मूर्वति

अर्थ−
१. बाँध्नु, रोक्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मुर्वी बन्धने” 2 मूर्वकः-र्विका, मूर्वकः-र्विका, मुमूर्विषकः-षिका, मोमूर्वकः-र्विका;
  • मूर्विता-त्री, मूर्वयिता-त्री, मुमूर्विषिता-त्री, मोमूर्विता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकगूर्वतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 मूर्वा, 5 मौर्वी, मूः-मुरौ-मुरः, इमानि रूपाणि अस्य धातोः विशेषः।
  • शतरि 6 मूर्वन् इति।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१२८९)
  • ↑ (१-भ्वादिः-५७५। अक। सेट्। पर।)
  • ↑ (४१६)
  • ↑ ४। ‘गुरोश्च हलः’ (३-३-१०३) इत्यकारप्रत्ययः।
  • ↑ ५। मूर्वाया विकार इत्यर्थे ‘तस्य विकारः’ (४-३-१३४) इत्यणि ङीपि च रूपमेवम्।
  • ↑ B। ‘दुदूर्विषून् धूर्वितुमेव गूर्वणं मूर्वन्तमापूर्वितपर्वताध्वरम्।।’ धा। का। १-७३।



Correction: