संस्कृत-शब्दकोशः

मुह मुहुर्भाषा

मुहिर

मुहिरः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मुह (वैचित्ये) - "किरच्" (उ० १-५२)
व्युत्पत्ति− मुह्यति सभायाम्
विस्तार− "मुहिरः काममूर्खयोः" - मेदि०

अर्थ−
१. मूर्ख व्यक्ति,
२. कामदेव ।


मुहिर (विशेषण)


अर्थ−
मूर्ख ।



Correction: