संस्कृत-शब्दकोशः

मूर्धगत मूर्धज्योतिस्

मूर्धज

मूर्धजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− जनी (प्रादुर्भावे) - "डः" (३-२-९८)
व्युत्पत्ति− मूर्ध्नि जायते
प्रयोग− "बन्धे हस्तिनि चैकहस्तयमिताः पर्याकुला मूर्धजाः"
उल्लेख− शाकु० १-२६

अर्थ−
१. कपाल,
२. घोडा वा सिंहको जगर ।


मूर्धज (विशेषण)


अर्थ−
शिरबाट उत्पन्न ।



Correction: