संस्कृत-शब्दकोशः

मृधु मृन्मान

मृध्

मृधु उन्दने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मर्धति–ते

अर्थ−
१. मार्नु, दुःख दिनु,
२. चीसो बनाउनु, भिजाउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मृधु उन्दने” 2 उन्दनम् = क्लेदनम्।
  • मर्घकः-र्धिका, मर्धकः-र्धिका, मिमर्धिषकः-षिका, मरीमृधकः-धिका;
  • मर्धिता-त्री, मर्धयिता-त्री, मिमर्धिषिता-त्री, मरीमृधिता-त्री;
  • इत्यादीनि प्रातिस्विकरूपाणि विना सर्वाण्यपि रूपाणि तानादिकतर्णोतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • शतरि-मर्धन्-न्ती, 4 मृद्धम्-द्धः-मृद्धवान्, 5 मर्धित्वा-मृद्ध्वा, 6 मृधम्, इमानि रूपाणि अस्य धातोः भवन्तीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३०८)
  • ↑ (१-भ्वादिः-८७४। सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (७६६)
  • ↑ आ। ‘या नेदितोर्वीपरिशर्धिवीचीविमृद्धवृक्षादिविबोध्यशैत्या।।’ धा। का। २। २६।
  • ↑ ७। ‘उदितो वा’ (७-२-५६) इति क्त्वायामिड्विकल्पः। इट्पक्षे ‘न क्त्वा सेट्’ (१-२-१८) इति कित्त्वनिषेधात् गुणे मर्धित्वा इति रूपम्। तेन रूपद्वयं ज्ञेयम्।
  • ↑ ८। ‘घञर्थे कविधानम्’ (वा। ३-३-५८) इति कप्रत्यये रूपमेवम्। बाहुलकाद्वा भावे कप्रत्ययः। मृधम् = समरः इति क्षीरस्वामी।



Correction: