संस्कृत-शब्दकोशः

मेखली मेघकफ

मेघ

मेघः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− मिह (सेचने) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− मेहति
प्रयोग− "उद्धृत्य मेघैस्तत एव तोयमर्थं मुनीन्द्रैरिव सम्प्रणीताः"
उल्लेख− माघ० ३-७५

अर्थ−
१. बादल,
२. पानी भएको बादल,
३. मेघराग,
४. मोथे,
५. राक्षस,
६. चौराइ साग ।


मेघम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
अभ्रक/खनिज धातुविशेष ।



Correction: