संस्कृत-शब्दकोशः

मोक्षित मोक्ष्य

मोक्ष्

मोक्ष असने (क्षेपे)


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- मोक्षयति-ते(मोक्षति)

अर्थ−
१. मुक्त गर्नु, छोड्नु, त्याग्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“मोक्ष असने” 2 सिद्धान्तकौमुद्यादिषु धातुरयं नोपात्तः।
  • ‘-- सहने’ इति पाठान्तरम्।
  • मोक्षकः-क्षिका, मुमोक्षयिषकः-षिका;
  • मोक्षयिता-त्री, मुमोक्षयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकपक्षयतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • युचि-- 4 मोक्षणा।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३१९)
  • ↑ (१०-चुरादिः-सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (९५६)
  • ↑ B। ‘उत्तंसभूषणविमोक्षणयाऽर्हिताभौ।’ धा। का। ३। ४०।



Correction: