संस्कृत-शब्दकोशः

मौक्तिकशुक्ति मौक्तिकावली

मौक्तिकसर

मौक्तिकसरः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− मौक्तिकानां सरः
प्रयोग− "अथ बाहुः कण्ठे शिशिरमसृणो मौक्तिकसरः"
उल्लेख− उ० रा० १-३८

अर्थ−
मोतीको हार ।



Correction: