संस्कृत-शब्दकोशः

म्रुञ्चु म्रेटृ

म्रुञ्च्

म्रुञ्चु गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- म्रुञ्चति

अर्थ−
१. जानु, स्थानान्तर गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“म्रुन्चु गत्यर्थः” 2 अयं नोपधः, सन्धिवशाञ्ञकार इति ज्ञेयम्।
  • म्रुञ्चकः-ञ्चिका, म्रुञ्चकः-ञ्चिका, मुम्रुञ्चिषकः-षिका, मोम्रुचकः-चिका;
  • म्रुञ्चिता-त्री, म्रुञ्चयिता-त्री, मुम्रुञ्चिषिता-त्री, मोम्रुचिता-त्री;
  • इत्यादिकानि समस्तान्यपि रूपाणि भौवादिकग्लुञ्चतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 म्रुक्तम्।
  • 5

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३२४)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१९३। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (४४७)
  • ↑ आ। ‘आवक्रचञ्चूपुटतञ्चदारबत्वञ्चत्खगम्रुक्तशिखैर्लताद्रुमैः।’ धा। का। १-२६।
  • ↑ [पृष्ठम्१०६१+ २५]



Correction: