संस्कृत-शब्दकोशः

म्लुचु म्लुञ्चु

म्लुच्

म्लुचु गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- म्लोचति

अर्थ−
१. जानु, स्थानान्तर गर्नु ।
अविनि-
१. तल जानु, अस्त हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“म्लुचु गत्यर्थः” 2 म्लोचकः-चिका, म्लोचकः-चिका, मुम्लोचिषकः-मुम्लुचिषकः-षिका, मोम्लुचकः-चिका;
  • म्लोचिता-त्री, म्लोचयिता-त्री, मुम्लोचिषिता- मुम्लुचिषिता-त्री, मोम्लुचिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिक- ग्रोचतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • 4 मलिम्लुचः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३२७)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१९६। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (४४३)
  • ↑ १। ‘कप्रकरणे मूलविभुजादिभ्यः--’ (वा। ३-२-५) इति कप्रत्यये रूपमेवम्। ‘मलिम्लुच’ शब्दव्युत्पादनाऽवसरे अमरसुधायां ‘म्लुच स्तेये’ (भ्वा। से। पर।) इति कश्चन धातुः उपात्तः। परन्तु धातुपाठकोशेषु कुत्रापि स नोपलभ्यते।



Correction: