संस्कृत-शब्दकोशः

यजनीय यजमानता

यजमान

यजमानः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− यज (देवपूजादौ) - कर्त० "शानच्" (३-२-१२४)
व्युत्पत्ति− यजते इति
प्रयोग− "धुरं निधायैकनिधिर्गुणानां जगाम यज्वा यजमानलोकम्"
उल्लेख− रघु० १८-१२

अर्थ−
१. ब्राह्मणद्वारा यज्ञ गराउन लगाई आफू यज्ञकर्ता बनेर दक्षिणा दिने व्यक्ति,
२. शिवका आठ प्रकारका मूर्तिमध्ये एक,
३. घरको सबैभन्दा बुढो मानिस,
४. आश्रय दिने व्यक्ति,
५. यज्ञमा यजमानबाट गरिएको काम ।



Correction: