संस्कृत-शब्दकोशः

रङ्ग् रच

रङ्घ्

रघि गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- रङ्घते

अर्थ−
१. जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रघि गत्यर्थः” 2 रङ्घकः-ङ्घिका, रङ्घकः-ङ्घिका, रिरङ्घिषकः-षिका, रारङ्घकः-ङ्घिका;
  • रङ्घिता-त्री, रङ्घयिता-त्री, रिरङ्घिषिता-त्री, रारङ्घिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककङ्कतिवत् 3 बोध्यानि।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३६४)
  • ↑ (१-भ्वादिः-१०७। सक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (१४०)


रघि भासायाम्, भाषायां वा


गणः- चुरादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-उभयपदम्
कर्तरि लटि- रङ्घयति-ते

अर्थ−
१. चम्कनु, प्रकाशित हुनु,
२. बोल्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रघि भाषार्थः” 2 आस्वदीयः।
  • ‘--भासार्थः’ इति क्षीरस्वामी।
  • रङ्घकः-ङ्घिका, रिरङ्घयिषकः-षिका;
  • रङ्घयिता-त्री, रिरङ्घयिषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिककण्ठयतिवत् 3 ज्ञेयानि।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३६५)
  • ↑ (१०-चुरादिः-१७९६। सक। सेट्। उभ।)
  • ↑ (१५०)



Correction: