संस्कृत-शब्दकोशः

रठ रण

रठ्

रठ परिभाषणे


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- रठति

अर्थ−
१. बोल्नु, सम्भाषण गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रठ परिभाषणे” 2 बालमनोरमायां तु ‘रट--’ ‘रठ इत्येके’ इति दृश्यते।
  • राठकः-ठिका, राठकः-ठिका, रिरठिषकः-षिका, रारठकः-ठिका;
  • रठिता-त्री, राठयिता-त्री, रिरठिषिता-त्री, रारठिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककठतिवत् 3 ज्ञेयानि।
  • शतरि- 4 रठन्-न्ती।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१३६८)
  • ↑ (१-भ्वादिः-३३४। अक। सेट्। पर।)
  • ↑ (१४८)
  • ↑ B। ‘वनाश्रयत्वेऽपि सकाठपर्यठद्रठन्मृगालीहठकर्मवर्जितान्।’ धा। का। १। ४४।



Correction: