संस्कृत-शब्दकोशः

रणमत्त रणमुष्टि

रणमुख

रणमुखम् (नपुंसकलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− रणस्य मुखम्

अर्थ−
लड्ने सेनाको सबैभन्दा अगाडिको भाग ।



Correction: