संस्कृत-शब्दकोशः

रतकुजित रतज्वर

रतगुरु

रतगुरुः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− रते गुरुः
विस्तार− "प्राणनाथः सुखोत्सवः । हृदयेशो रतगुरुः" - त्रिकाण्ड०

अर्थ−
पति/लोग्ने ।



Correction: