संस्कृत-शब्दकोशः

रत्नसूति रत्नाङ्ग

रत्नाकर

रत्नाकरः (पुंलिङ्ग)


व्युत्पत्ति− रत्नानामाकरः
प्रयोग− "रत्नाकरं वीक्ष्य मिथः स जायां रामाभिधानो हरिरित्युवाच"
उल्लेख− रघु० १३-१

अर्थ−
१. समुद्र,
२. रत्न वा मणि निकालिने ठाउँ,
३. रत्नको खानी,
४. वाल्मीकि ऋषि,
५. एक बुद्ध,
६. एक बोधिसत्त्व ।



Correction: