संस्कृत-शब्दकोशः

रथ्यायन रदच्छद

रद

रदः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− रद (विलेखने) - "अच्" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− रदति
प्रयोग− "उत्क्षिप्योच्चैः प्रस्फुरन्तं रदाभ्यामीषादन्तः कुञ्जरं शात्रवीयम्"
उल्लेख− माघ० १८-३८

अर्थ−
१. हात्तीको दाँत,
२. दाँत,
३. चिरफार ।


हेरौँ- रद् धातु



Correction: