रम्फ् रम्भ

रम्ब्

रबि शब्दे

---

गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- रम्बते

अर्थ−
१. शब्द गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

• ¹“रबि शब्दे” ² रम्बकः-म्बिका, रम्बकः-म्बिका, रिरम्बिषकः-षिका, रारम्बकः-म्बिका;
• रम्बिता-त्री, रम्बयिता-त्री, रिरम्बिषिता-त्री, रारम्बिता-त्री;
• इत्यादिकानि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककम्पतिवत् ³ ज्ञेयानि।
• ⁴ रम्बणः, ⁵ सुरम्बी, ⁶ हेरम्बः, ⁷ अस्य धातोः इमानि रूपाण्यधिकानीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

• ↑ (१३७७)
• ↑ (१-भ्वादिः-३७६। अक। सेट्। आत्म।)
• ↑ (१६६)
• ↑ १। ‘अनुदात्तेतश्च हलादेः’ (३-२-१४९) इति, ‘चलनशब्दार्थादकर्मकाद्युच्’ (३-२-१४८) इति वा युच् ताच्छीलिकः।
• ↑ २। ‘सुप्यजातौ--’ (३-२-७८) इति णिनिप्रत्यये रूपमेवम्।
• ↑ ३। हे इत्येवं रम्बते इति हेरम्बः = विनायकः। पचाद्यचि रूपमेवम्। ‘के रम्बते-- करम्बः। स्वर्णं रत्नकरम्बितम्, कृञश्च चित् (‘कृञश्च’ द। उ। ७-१७) इत्यम्बज् वा’ इति क्षीरतरङ्गिण्यामुक्तम्। “‘हः शङ्करे हरौ हंसे रणरोमाञ्च- वाजिषु’ इति नानार्थरत्नमाला। ‘हे उषसि रम्बते’ इति स्वामी।” इति अमरसुधा (१-३८)।
• ↑ B। ‘सकम्पहेरम्बसमानलम्बनाः…।’ धा। का। १-४९।

---