संस्कृत-शब्दकोशः

राजपिण्डा राजपीलु

राजपीठ

राजपीठम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
विधायिका सभाहरूको त्यस्तो आसन, जसमा राज्यका सचिव तथा विभागीय मन्त्रीहरू बस्छन् ।



Correction: