रासभः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− रासृ (शब्दे) - "अभच्" (उ० ३-१२५)व्युत्पत्ति− रासतेप्रयोग− "भूरेणुना रासभधूसरेण तिरोहिते वर्त्मनि लोचनानाम्"उल्लेख− किरा० १३-७
अर्थ− १. गधा,२. खच्चर,३. एक दैत्य, जसलाई बलरामले व्रजको तालवनमा मारेका थिए ।