संस्कृत-शब्दकोशः

रिश रिष

रिश्

रिश हिंसायाम्


गणः- तुदादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-अनिट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- रिशति

अर्थ−
१. मार्नु, दुःख दिनु, सताउनु,
२. मार्ने प्रयास गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रिश हिंसायाम्” 2 ‘--रिंशि रुशिं क्रोशतिमष्टमं विशिम्।’ 3 इति वचनाद् धातुरयमनिट्।
  • 4 रेशकः-शिका, रेशकः-शिका, रिरिक्षकः-क्षिका, रेरिशकः-शिका;
  • रेष्टा-रेष्ट्री, रेशयिता-त्री, रिरिक्षिता-त्री, रेरिशिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि दैवादिकखिद्यतिवत् 5 ज्ञेयानि।

प्रासङ्गिक्यः

  1. ↑ (१४०७)
  2. ↑ (६-तुदादिः-१४२०। सक। अनि। पर।)
  3. ↑ (व्याघ्रमूतिकारिका ७-२-१०)
  4. ↑ B। ‘रोषच्छुप्तधियाऽथ रोष्टुमभितो योधान् द्विषद्रेशकान्--’ धा। का। ३-८३।
  5. ↑ (३४९)


Correction: