रुठि
रुड्
रुठ्
रुठ उपघाते
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- रोठति
अर्थ−
१. हान्नु, तल झर्नु ।
क्वाचित्क (आत्मनेपदी -रोठते)
१. रोक्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“रुठ उपघाते” 2 ‘रुण्ठतीति गतौ, रोठेदुपघाते--।’ 3 इति देवः।
- ‘अश्मा लुलुठिषते’ इति भाष्यं व्याचक्षाणः कैयटस्तु 4 ‘रुठ लुठ प्रतीघाते’ इति पाठमादृतवान्।
- रोठकः-ठिका, रोठकः-ठिका, रुरोठिषकः-रुरुठिषकः-षिका, रोरुठकः-ठिका;
- रोठिता-त्री, रोठयिता-त्री, रुरोठिषिता-रुरुठिषिता-त्री, रोरुठिता-त्री;
- इतीमानि रूपाणि सर्वाण्यपि दैवादिककुप्यतिवत् 5 बोध्यानि।
प्रासङ्गिक्यः