रूषित
रे
रूष्
रूष भूषायाम्
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- रूषति
अर्थ−
१. सजाउनु, अलङ्कृत गर्नु, शृङ्गार गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“रूष हिंसार्थः” 2 “-- ‘रूष भूषायाम्’ इति सुधाकरः।” इति सुधाकरपाठत्वेन मा।
- धा।
- वृत्तिः।
- ‘-- आलेपने इत्येके’ इति धा।
- का।
- 3।
- सि।
- कौमुद्यां तु स्वतन्त्रेण पठ्यते।
- क्षीरतरङ्गिण्याम् अयं धातुः न दृश्यते।
- रूषकः-षिका, रूषकः-षिका, रुरूषिषकः-षिका, रोरूषकः-षिका;
- रूषिता-त्री, रूषयिता-त्री रुरूषिषिता-त्री, रोरूषिता-त्री;
- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकचूषतिवत् 4 ज्ञेयानि।
- कर्मणि क्तप्रत्यये-- 5 रूषितः इति।
प्रासङ्गिक्यः