संस्कृत-शब्दकोशः

रेषृ रै

रेष्

रेषृ अव्यक्ते शब्दे


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- रेषते

अर्थ−
१. अस्पष्ट शब्द गर्नु,
२. हिनहिनाउनु, बेसरी कराउनु, चिच्याउनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“रेषृ अव्यक्ते शब्दे” 2 धातुममुं क्षीरस्वामी चन्द्रसम्मतत्वेन पठति।
  • अयं स्वभावाद् वृकध्वनौ वर्तते।
  • रेषकः-षिका, रेषकः-षिका, रिरेषिषकः-षिका, रेरेषकः-षिका;
  • रेषिता-त्री, रेषयिता-त्री, रिरेषिषिता-त्री, रेरेषिता-त्री;
  • इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिकगेपतिवत् 3 बोध्यानि।
  • 4 रेषणः, 5 रेषा, 6 रेषः, क्विपि-रेट्-रेड्-रेषौ-रेषः इत्यस्य विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१४४२)
  • ↑ (१-भ्वादिः-६२०। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (४२९)
  • ↑ ३। ‘चलनशब्दार्थादकर्मकात्--’ (३-२-१४८) इति ताच्छीलिको युच्प्रत्ययः।
  • ↑ ४। ‘गुरोश्च हलः’ (३-३-१०३) इत्यकारप्रत्ययः। रेषा = वृकरवः। तदुक्तं केशव- स्वामिना-- “कौक्षे कर्दति, पर्दते गुदरवे, रेषेति वार्के भवेद्, बुक्केतिं श्वरवे भषेति, हयजे ह्रेषेति हेषेति च।” इति मा। धा। वृत्तिः।
  • ↑ आ। ‘सुप्रेषितान् पथि सरेषवृके सहेषं ह्रेषास्तकासरमदान् अतिभासुराङ्गान्।’ धा। का। १-७९।



Correction: