संस्कृत-शब्दकोशः

लाघृ लाङ्क

लाघ्

लाघृ सामर्थ्ये


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- लाघते

अर्थ−
१. लायक हुनु, समर्थ हुनु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“लाघृ सामर्थ्ये” 2 लाघकः-घिका, लाघकः-घिका, लिलाघिषकः-षिका, लालाघकः-घिका;
  • लाघिता-त्री, लाघयिता-त्री, लिलाघिषिता-त्री, लालाघिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि समस्तान्यपि भौवादिकद्राखतिवत् 3 ऊह्यानि।
  • अस्य धातोः आत्मनेपदित्वात् शानचि-लाघमानः, लाघिष्यमाणः, लिलाघिषमाणः, लिलाघिषिष्यमाणः, क्तप्रत्यये 4 उल्लाघः, 5 इमानि रूपाण्यधिकानीति विशेषः।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१४८०)
  • ↑ (१-भ्वादिः-११३। अक। सेट्। आत्म।)
  • ↑ (८७९)
  • ↑ ४। निष्ठायाम्, ‘अनुपसर्गात् फुल्लक्षीबकृशोल्लाघाः’ (८-२-५५) इति उत्पूर्वात् लाधेः तलोप इडागमाभावश्च निपात्यते। तेन रूपमेवम्। अनुपसृष्टादन्योपसृष्टाच्च लाघितः प्रलाघितः इति भवति। उल्लाघः = रोगमुक्तः।
  • ↑ C। ‘निकाममुल्लाघतनोः समत्यगात् प्रदाखिता श्लाध्यगुणस्य वर्तनी।।’ धा। का। १। १६।



Correction: