संस्कृत-शब्दकोशः

लूष लृ

लूष्

लूष भूषायाम्


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- लूषति

अर्थ−
१. सज्जित गर्नु, सजाउनु, शृङ्गार गर्नु, सुशोभित गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“लूष भूषायाम्” 2 अयं धातुः सि।
  • कौमुद्यां स्वतन्त्रेण पठितः।
  • मा।
  • धा।
  • वृत्तौ ‘मूष स्तेये’ इत्यत्र ‘लूष--’ इति सुधाकर इत्युक्तम्।
  • क्षीरतरङ्गिण्यां तु ‘लूषोऽपीति दुर्गः’ इति दृश्यते।
  • लूषकः-षिका, लूषकः-षिका, लुलूषिषकः-षिका, लोलूषकः-षिका;
  • लूषिता-त्री, लूषयिता-त्री, लुलूषिषिता-त्री, लोलूषिता-त्री;
  • इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकचूषतिवत् 3 बोध्यानि।
  • 4 लूषा।

प्रासङ्गिक्यः

  • ↑ (१५१७)
  • ↑ (१-भ्वादिः-६७७। सक। सेट्। पर।)
  • ↑ (५५२)
  • ↑ ८। ‘गुरोश्च हलः’ (३-३-१०३) इत्यकारप्रत्यये रूपमेवम्।



Correction: