संस्कृत-शब्दकोशः

लोकजननी लोकज्ञ

लोकजित्

लोकजित् (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− जि (जये) - "क्विप्" (३-२-६१)
व्युत्पत्ति− लोकं जयति
विस्तार− "समन्तभद्रो भगवान् मारजिल्लोकजिज्जिनः" - अम०

अर्थ−
१. बुद्ध,
२. कुनै पनि संसारलाई जित्ने ।



Correction: