संस्कृत-शब्दकोशः

लोकसाधक लोकसुन्दर

लोकसिद्ध

लोकसिद्ध (विशेषण)


अर्थ−
१. प्रचलित,
२. मामुली,
३. प्रसिद्ध ।



Correction: