संस्कृत-शब्दकोशः

वक्त्रखुर वक्त्रदल

वक्त्रज

वक्त्रजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− जनी (प्रादुर्भावे) "डः"(३-२-१७)
व्युत्पत्ति− वक्त्रात् ब्रह्मणो मुखात् जायते
प्रयोग− "ब्राह्मणोsस्य मुखमासीत्"
उल्लेख− श्रुतिः

अर्थ−
ब्राह्मण ।



Correction: