वङ्ग्
वच
वङ्घ्
वघि गत्याक्षेपे
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वङ्घते
अर्थ−
१. जानु,
२. दोष लगाउनु, निन्दा गर्नु,
३. आरम्भ गर्नु, सुरु गर्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“वघि गत्याक्षेपे” 2 “आक्षेपो-निन्दा, गतौ गमनारम्भे चेति स्वामी” इति मा।
- धा।
- वृत्तिः।
- ‘गत्याक्षेपो वेगगतिः गमनारम्भो वा’ इति क्षीरस्वामी।
- वङ्घकः-ङ्घिका, वङ्घकः-ङ्घिका, विवङ्घिषकः-षिका, वावङ्घकः-ङ्घिका;
- वङ्घिता-त्री, वङ्घयिता-त्री, विवङ्घिषिता-त्री, वावङ्घिता-त्री;
- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिककङ्कतिवत् 3 बोध्यानि।
- शानचि- 4 वङ्घमानः इति ज्ञेयम्।
प्रासङ्गिक्यः