संस्कृत-शब्दकोशः

वनस्था वनस्पतिजगत्

वनस्पति

वनस्पतिः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− सुडागमः (६-१-१५७)
व्युत्पत्ति− वनस्य पतिः
प्रयोग− "तमाशु विघ्नं तपसस्तपस्वी वनस्पतिं वज्र इवावभज्य"
उल्लेख− कुमा० ३-७४

अर्थ−
१. तिमिलो, नफुलेर फल लाग्ने रूख,
२. दाह्री हुने पीपल,
३. बरको रूख,
४. धृतराष्ट्रको एक छोरा,
५. बोट बुटेन लहरा आदि वस्तु ।



Correction: