वनेकिंशुक
वनेज्य
वनेचर
वनेचरः (पुंलिङ्ग)
निष्पत्ति− चर (गतौ) - "टः" (३-२-१६) । सप्तम्या अलुक् (६-३-१४)
व्युत्पत्ति− वने चरति
प्रयोग− "स वर्णिलिङ्गी विदितः समाययौ युधिष्ठिरं द्वैतवने वनेचरः"
उल्लेख− किरा० १-१
अर्थ−
१. वन मानिस,
२. वनको बासिन्दा,
३. जङ्गली पशु-पन्छी,
४. राक्षस, जासुसी गर्ने मानिस, बन्चरो ।
वनेचर (विशेषण)
अर्थ−
वनमा बस्ने/घुम्ने ।