वरतन्तु
वरत्वच
वरत्रा
वरत्रा (स्त्रीलिङ्ग)
निष्पत्ति− वृञ् (वरणे) - "अत्रन्" (उ० ३-१०७)
व्युत्पत्ति− व्रियतेऽनेन
प्रयोग− "विततपृथुवरत्रातुल्यरूपैर्मयूखैः कलश इव गरीयान् दिग्भिराकृष्यमाणः"
उल्लेख− माघ० ११-४४
अर्थ−
१. हात्ती वा घोडाको जेरबन्द/हात्तीको हौदा कस्ने डोरी,
२. छालाको लोता । ‘दूष्या कक्ष्या वरत्रा स्यात् कल्पना सज्जना समे’ (अमरकोश) ।