संस्कृत-शब्दकोशः

वरूथिनी वरूथी

वरूथिन्

वरूथिन् (विशेषण)


निष्पत्ति− "इनिः" (५-२-११५)
व्युत्पत्ति− वरूथः अस्यास्ति
प्रयोग− "अवनिमेकरथेन वरूथिना जितवतः किल तस्य धनुर्भृतः"
उल्लेख− रघु० - ९-११

अर्थ−
१. कवच पहिरेको,
२. रथमा बसेको ।



Correction: