संस्कृत-शब्दकोशः

वर्तित वर्तिर

वर्तिन्

वर्तिन् (विशेषण)


निष्पत्ति− वृतु (वर्तने) - "णिनिः" (३-१-१३४)
व्युत्पत्ति− वर्तते

अर्थ−
१. रहिरहने,
२. घुम्ने ।



Correction: