वर्धिष्णु वर्ध्म

वर्ध्

¹“वर्ध छेदनपूरणयोः” ² ‘छेदने पूरणे चार्थे वर्धेः वर्धयतीति णौ।।’ ³ इति देवः।
काशकृत्स्नेन ‘वृधु वर्धने’ इति पठित्वा वर्धकिः--तक्षकः इत्युक्तम्।
तत्र टिप्पण्यां तु ‘प्राङ् नाभिवर्धनात् पुंसः’ इति मनु ⁴ वचने छेदनार्थ एव दृश्यते।
वर्धकिप्रयोगेऽपि स एवार्थोऽभिप्रेतः।
अतः काशकृत्स्न- पाठे लेखकप्रमादात् भ्रष्टपाठः स्यात्, यद्वा वर्धनशब्दस्य छेदन एवात्रार्थो ग्रहीतव्यः’ इत्येवमुक्तम्।
वर्धकः-र्धिका, विवर्धयिषकः-षिका, वर्धयिता-त्री, विवर्धयिषिता-त्री, इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचर्चयतिवत् ⁵ ऊह्यानि।

प्रासङ्गिक्यः

संस्कृत-शब्दकोशः