वर्ही
वल
वर्ह्
वर्ह परिभाषणहिंसाच्छादनेषु
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-अर्थानुगुण्येन सकर्मकोऽकर्मकश्च
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वर्हते
अर्थ−
१. बोल्नु, भन्नु,
२. मार्नु, दुःख दिनु, सताउनु,
३. आच्छादित गर्नु, ढाक्नु, छोप्नु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“वर्ह परिभाषणहिंसाच्छादनेषु” 2 ‘-- परिभाषणहिंसादानेषु’ इति क्षीरस्वामिमैत्रेयद्रुमसायणा- दयः।
- ‘-- प्राधान्यपरिभाषण… दानेषु’ इति कातन्त्रे।
- चन्द्रकाश- कृत्स्नौ न पठतः।
- “अत्र धनपालमैत्रेयौ परिभाषणादावोष्ठ्यादित्वम्, वृद्धौ दन्त्योष्ठ्यादित्वं चाहतुः।
- ‘छादयत्यनेनेति वर्हः घञ्’ इति वदन् शाकटाय- नोऽप्यत्रैवानुकूलः।
- यथा वयं तथा स्वामी।” इति मा।
- धा।
- वृत्तिः।
- ‘परिभाषणमत्र वञ्चनवादः’ इति धा।
- का।
- व्याख्या 3।
- 4 वर्हकः-र्हिका, वर्हकः-र्हिका, विवर्हिषकः-षिका, वावर्हकः-र्हिका;
- वर्हिता-त्री, वर्हयिता-त्री, विवर्हिषिता-त्री, वावर्हिता-त्री;
- इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकगर्हतिवत् 5 बोध्यानि।
- युचि- 6 वर्हणः, 7 वर्हा इति विशेषः।
प्रासङ्गिक्यः
वर्ह भासायां भाषायाम् वा
गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वलते
अर्थ−
१. चम्कनु, प्रकाशित हुनु,
२. बोल्नु,
३. स्मरण गर्नु, सम्झनु ।
कृदन्तरूपमाला
- 1“वर्ह भासार्थः” 2 इति क्षीरस्वामिशाकटायनौ इति पाणिनीयधातुपाठसमीक्षायामुपात्तम्।
- प्रकृतक्षीरतरङ्गिण्यां तु ‘बर्ह’ इत्येव दृश्यते।
- रूपाणि यथासम्भवं बोध्यानि।
प्रासङ्गिक्यः