संस्कृत-शब्दकोशः

वल्गुली वल्भ

वल्ग्

वल्ग गतौ


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-परस्मैपदम्
कर्तरि लटि- वल्गति

अर्थ−
१. जानु, उफ्रिँदै जानु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“वल्ग गत्यर्थः” 2 ‘वल्गि--’ इति मा।
  • धा।
  • वृत्तिः।
  • ‘-- प्लुतगतौ’ इति भट्टमल्लः।
  • वल्गकः-ल्गिका, वल्गकः-ल्गिका, विवल्गिषकः-षिका, वावल्गकः-ल्गिका;
  • वल्गिता-त्री, वल्गयिता-त्री, विवल्गिषिता-त्री, वावल्गिता-त्री;
  • वल्गन्-न्ती, इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि भौवादिकगल्भतिवत् 3 ऊह्यानि।
  • ल्युटि- 4 वल्गनम्, निष्ठायाम्-वल्गितः 5 इति विशेषः।
  • 6 वल्गुः।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१५७०)
  • (१-भ्वादिः-१४३। सक। सेट्। पर।)
  • (३८९)
  • आ। ‘एखच्चकोरोत्करमिङ्खितं शुकैः प्रेङ्खल्लतावल्गनरङ्गमण्डपम्।’ धा। का। १-२०।
  • B। ‘विलोलतां चक्षुषि हस्तवेपथुं भ्रुवोर्विभङ्गं स्तनयुग्मवल्गितम्।’ भ। का। ११-३७।
  • १। औणादिके (द। उ। १-१०४) उप्रत्यये रूपमेवम्। वल्गुः = सरसं, दर्शनीयं च।



Correction: