संस्कृत-शब्दकोशः

वल्भ वल्मिक

वल्भ्

वल्भ भोजने


गणः- भ्वादिः
कर्मकः-सकर्मकः
इट्-सेट्
पदम्-आत्मनेपदम्
कर्तरि लटि- वल्भते

अर्थ−
१. खानु, भक्षण गर्नु ।

कृदन्तरूपमाला

  • 1“वल्भ भोजने” 2 वल्भकः-ल्भिका, वल्भकः-ल्भिका, विवल्भिषकः-षिका, वावल्भकः ल्भिका;
  • वल्भिता-त्री, वल्भयिता-त्री, विवल्भिषिता-त्री, वावल्भिता-त्री;
  • इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि धार्ष्ट्यार्थकभौवादिकगल्भतिवत् 3 ऊह्यानि।
  • णिनिप्रत्यये-प्रवल्भी, युचि-वल्भनः, इति विशेषः।
  • ण्यन्तात् शतरि- 4 वल्भयन्- न्ती, इति।

प्रासङ्गिक्यः

  • (१५७१)
  • (१-भ्वादिः-३९१। सक। सेट्। आत्म।)
  • (३८९)
  • २। निगरणार्थत्वेन णिजन्तात् ‘निगरणचलनार्थेभ्यश्च’ (१-३-८७) इति नित्यं परस्मैपदम्।



Correction: