संस्कृत-शब्दकोशः

वाच वाचकधर्मलुप्ता

वाचक

वाचकः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वच (परिभाषणे) - "ण्वुल्" (३-१-१३३)
व्युत्पत्ति− वक्ति अभिधावृत्त्या बोधयत्यर्थान्
विस्तार− "साक्षात् संङ्केतितं योऽर्थम्भिधत्ते स वाचकः" - काव्यप्र०

अर्थ−
१. पुराण भन्ने मानिस,
२. पाठ गर्ने मानिस,
३. सञ्चार दिने मानिस,
४. चिठीपत्र सुनाउने मानिस,
५. नाम संज्ञा,
६. कुनै ठुलो अधिकारीलाई कागज आदि पढेर सुनाउँदै जगाउने मानिस ।


वाचक (विशेषण)


अर्थ−
भन्ने सूचना दिने ।



Correction: