संस्कृत-शब्दकोशः

वाछि वाजदावर्षा

वाज

वाजः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− वज (गतौ) - "घञ्" (३-३-१२१)
व्युत्पत्ति− वजत्यनेन
प्रयोग− "तद्भौमसैन्यं भगवान् गदाग्रजो विचित्रवाजैर्निशितैः शिलीमुखैः"
उल्लेख− भाग० १०-५९-१६

अर्थ−
१. पखेटाको माथिल्लो भाग/बाजू,
२. पखेटा,
३. काँडमा लगाइएको प्वाँख,
४. लडाइँ,
५. ध्वनि,
६. अन्न ।


वाजम् (नपुंसकलिङ्ग)


अर्थ−
१. घिउ,
२. श्राद्धको पिण्ड,
३. खाने चिज,
४. पानी,
५. पढेर यज्ञ समाप्ति गरिने मन्त्र ।



Correction: