संस्कृत-शब्दकोशः

वारिधर वारिनाथ

वारिधि

वारिधिः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− डुधाञ् (धारणपोषणयोः) - "किः" (३-३-९२)
व्युत्पत्ति− वारीणि धीयन्तेऽस्मिन्
प्रयोग− "तस्य ते न खलु तत्त्ववेदिनो वारिधेरिव वयं तटस्थिताः"
उल्लेख− याद० १७-११३

अर्थ−
समुद्र ।



Correction: