संस्कृत-शब्दकोशः

वार्ष्ण वार्ह

वार्ष्णेय

वार्ष्णेयः (पुंलिङ्ग)


निष्पत्ति− "ढक्" (४-१-११२)
व्युत्पत्ति− वृष्णेर्गोत्रापत्यं पुमान्
प्रयोग− "सरित्पतीनामिव सन्निपाते वार्ष्णेयदैतेयबलोदधीनाम्"
उल्लेख− याद० २०-२२

अर्थ−
१. वृष्णिवंशी,
२. कृष्ण,
३. नलराजाको सारथि ।



Correction: