संस्कृत-शब्दकोशः

वासत वासतेयी

वासतेय

वासतेय (विशेषण)


निष्पत्ति− "ढञ्" (४-४-१०४)
व्युत्पत्ति− वसतौ साधु
प्रयोग− "वनेषु वासतेयेषु निवसन् पर्णसंस्तरः"
उल्लेख− भट्टि० ४-८

अर्थ−
बस्न वा बसोवास गराउन योग्य ।



Correction: