वास्तविकता
वास्तिक
वास्तव्य
वास्तव्य (विशेषण)
निष्पत्ति− वस (निवासे) - "तव्यत्" (वा० ३-१-९६)
व्युत्पत्ति− वसति
प्रयोग− "प्रसूनक्लृप्तिं दधतः सदर्तवः पुरेऽस्य वास्तव्यकुटुम्बितां ययुः"
उल्लेख− माघ० १-६६
अर्थ−
१. बस्नयोग्य,
२. बसोवास गर्ने ।
वास्तव्यम् (नपुंसकलिङ्ग)
अर्थ−
१. बस्नयोग्य ठाउँ,
२. बस्ती/आवादी ।