संस्कृत-शब्दकोशः

विकुम्भाण्ड विकुस्त्र

विकुर्वाण

विकुर्वाण (विशेषण)


निष्पत्ति− वि + डुकृञ् (करणे) - "शानच्" (३-२-१२४)
व्युत्पत्ति− विकुरुते
विस्तार− "हर्षमाणो विकुर्वाणः प्रमना हृष्टमानसः" - अम०

अर्थ−
१. प्रसन्न/खुस,
२. परिवर्तन गर्ने/हुने ।



Correction: